L@n>>มนุษย์ต่างดาวปิ๊งแว๊บ

           หลังจากผ่านการบวงสรวงมาตลอดทั้งคืน...เช้านี้ฬารนรินทร์เลยเร่งเฆี่ยนตัวเองตื่นมาตั้งแต่ เจ็ดโมง เพื่อที่จะได้ไปแก้ผ้าเข้าแช่ออนเซนก่อนอีกรอบ แช่คนเดียวครอบครองบ่ออีกเช่นเคยสบายจริงเลยยยยยยยยยย หุหุ

         ผลจากการแก้ผ้าบวงสรวง ได้ผลดีมิใช่น้อย ฝนหยุดตกแล้ว...แต่อาจจะเนื่องด้วยเหตุผลบางประการ รูปร่างฬารนรินทร์อาจจะแลดู เป็นแท่งตรง เจ้าเลยมิโปรด เลยให้แค่ฝนหยุดตก แต่ท้องฟ้ายังคงไม่ใส ห้าห้า เอาวะ ก็ยังดีกว่าฝนตก หลังจากกินอาหารเช้าจากที่พักกันแล้ว เก้าโมงตรง ได้เวลาไป เยี่ยมเยือน " เจ้าชายน้อย มิเซียม " กันแล้วววว

        โชคดีของ สองพี่น้อง ที่ เจ้าชายน้อยมิวเซียมนั้น อยู่ห่างจากที่พัก แค่ห้านาทีเดินเท่านั้น!!....เดินๆไป ก่อนเข้าเขต มิวเซียม ก็เห็น ฟองลูกโป่ง ลอยๆตุ๊บป่องออกมา โห มันช่างน่าประทับใจ...ช๊านมาแล้ววววววววว เจ้าชายน้อยยยยยยยยยย หุหุ

        ว่าด้วย "เจ้าชายน้อย" เจ้าชายน้อย เป็น หนังสือที่ ฬารนรินทร์ ได้เคยสัมผัส ได้อ่านมาเมื่อยังเป็นวัยกระเตาะอยู่ (สิบปีที่แล้วเห็นจะได้) แต่เนื่องจาก หนังสือเล่มนี้ ผู้เขียนได้ใช้สัญลักษณ์การแทน อุปมา อุปมัย ต่างๆมากมาย ทำให้ ฬารนรินทร์ในวัยเด็กนั้น ไม่เข้าใจ ได้แต่อ่านผ่านๆไป แต่พอจะจับใจความได้ว่า ผู้เขียนต้องการจะสื่อถึง พวกผู้ใหญ่ ที่พอโตๆกันแล้วมักลืมความเป็นเด็ก ทำให้ไม่เข้าใจพวกเด็กๆ อะไรประมาณนั้น(ล่ะมั๊ง).....พอรู้ตัวว่าจะได้ไป มิวเซียมเจ้าชายน้อย....ฬารนรินทร์ เลยคิดว่าต้องทำการบ้านก่อนไปซะหน่อย โดยการไปงัดเจ้าชายน้อยกลับมาอ่านอีกรอบ.....แต่เหตุ ฉะไหนเลย....สิบปีผ่านไป...กรูก็ยังอ่านไม่รู้เรื่องอยู่ดีฟระ....ห้าห้าห้าห้าห้า